MUM

Poslednje tri godine Mum su proveli skoro sasvim rasformirano. Kristina je napustila bend, a Gunnar i Orvar posvetili su se sopstvenim solo projektima: prvi- saradnji sa brojnim islandskim bendovima i radu na solo izdanju pod imenom Illi Vill, a Orvar objavljivanju dva romana. Jedini zajednički izlet bila je saradnja sa Nacionalnim holandskim kamernim orkestrom na koncertu koji slavi opus avangardnog kompozitora Iannisa Xenakisa. Ta rasprostranjenost na raznim zadacima i geografskim meridijanima oseća se tokom slušanja albuma. Iako pesme povezuje, za islandske bendove karakteristična, snolika, melanholična i folk atmosfera skoro svaka od njih deluje kao zasebna celina zaokružena ili specifičnim aranžmanom, pevljivošću odn. nepevljivošću, većim ili manjim, avangardnim iskorakom.

Za nove ili površne slušaoce Go Go Smear... delovaće kao, na momente, pristupačniji i raznovrsniji Sigur Ros (naročito u Marmelade Fires), dok će stari znanci biti prijatno iznenađeni koliko upornija preslušavanja razlistavaju jednu posve prijatnu, nežnu, slušljivu i kompleksnu folk-pop ploču koja uz Finally We Are Noone spada u red njihovih najboljih.

Deca i dečiji instrumenti u više navrata su se pokazali kao inspirativno sredstvo za eksploataciju, od akrobatske elektronike akutelnog singla They Made Frogs Smoke Till They Explode, preko Yoko Ono-diskoa These Eyes Are Berries, pa do, na dečijim instrumentima, izvedene toy-jazz teme Rhuubarbidoo. Dub, krautronica (sjajna I Was Her Horse na tragu Silver Apples), kineska opera i francuske šansone kao stari/novi elementi u starom/novom ambijentu i dalje su žanrovske okosnice po kome se kotrljaju mogvajasto-gremlinaste Mum pesmice. Vanserijski izuzeci su: gotan projekat A Little Bit, Sometimes niz koju curi hladan znoj, klavirska balada Moon Pulls koja lebdi svojom stazicom za Flaming Lips i začudni polu-instrumental Winter (What We Never Were After All) čija vokalno-vilinska deonica kao da dopire od zabavljačica nekog od nordijskih bogova.

Ako ste skloni turobnim raspoloženjima Go Go Smear... može da onaj pretposlednji korak produži unedogled i otkrije vam da je tuga samo čaršav na krevetu života. I ništa više.

SELEKTAH

****