Lažni autodelovi iz BiH i Srbije

Od lažnih torbica, sunčanih naočara i računarskih programa ne preti opasnost za život i zdravlje, ali isto se ne može reći za lažne autodelove koji su sve veća opasnost ne samo za vozače, već za sve učesnike u prometu.

Jedan od distribucijskih središta lažnih delova u ovom delu Evrope su BiH i Srbija, gde velik broj hrvatskih vozača, podstaknuti nižim cenama, servisira automobile ili kupuje delove kod neovlašćenih servisera.

To potvrđuje i Dijana Vetureli, šef prodaje autodelova renomirane nemačke kompanije Boš u Zagrebu, gde je i podružnica kompanije za Hrvatsku i BiH. “Najveći problem sa lažnim delovima, vezano za susedne zemlje, imali smo u BiH gde su se pre godinu dana pojavili lažni grejači za dizel motore koji su se prodavali po dva puta nižoj ceni od tržišne“, tvrdi Vetureli, ističući da su lažne grejače našli i kod trgovaca u Bjelovaru i Splitu.

Vetureli ističe da se nisu samo prodavali lažni grejači, nego je tamo bio deo kriminalnog lanca koji je štampao lažnu ambalažu za sporne lažne delove. Dodaje da je centrala Boša u Nemačkoj angažovala i privatne istražitelje kako bi stala na kraj kriminalnim delatnostima i otkrila poreklo lažnih delova. Ali, kako ističe, osobama koje se bave proizvodnjom i distribucijom teško se staje na kraj, a kako bi povećali sigurnost svojih proizvoda, između ostalog, menjana su i originalna pakovanja koja trenutno sadrže razne sigurnosne elemente. Kako javljaju iz nemačke centrale, kvalitetnija štampa i natpis “Bosch“, koji se može videti samo uz pomoć dekodera, odnosno čitača, samo je jedan od nekoliko optičkih elemenata po kojima se prepoznaje originalni proizvod. “Zbog zaštite proizvoda ne smemo otkriti sve elemente po kojima se prepoznaju originalni proizvodi jer se kriminalci brzo prilagođavaju, a objava bi im samo olakšala posao“, tvrdi Bris Lapeir iz nemačke centrale Boša.

Osim lociranja krivotvoritelja, proizvođači originala imaju velik problem u zakonskom procesuiranju, jer je “lanac koji se bavi tim poslom dobro organizovan. Naime, deo lanca proizvodi delove, drugi štampa, odnosno krivotvori pakovanje, a treći brendira krajnji proizvod“, objašnjava Dijana Vetureli i dodaje da je teško dokazati kršenje zakona.

Prema podacima nemačkih istražitelja, većina lažnih delova dolazi iz Kine ili Turske. Naime, u Istambulu postoje četvrti i skladišta u kojima se prodaju i dalje distribuiraju lažni delovi širom Evrope. Cene “lažnjaka“ su vrlo primamljive i neretko su i 40 odsto niže od onih u znaničnoj prodaji.