Nokia otvorila istraživački centar u Kaliforniji

Finska kompanija Nokia otvorila je, u okviru saradnje sa Univerzitetom Stanford, istraživački centar sa 35 zaposlenih. Centar se nalazi u Palo Altu, u Kaliforniji (u tom gradiću se nalazi i sedište Univerziteta Stanford), a njegovi istraživači će raditi na razvoju mrežne tehnologije i naprednih korisničkih okruženja. Dogovor o saradnji između Nokije i univerziteta Stanford potpisan je na period od tri godine; planirano je da na isteku tog perioda u Centru bude zaposleno oko 100 inženjera i tehničara.

Nokijini istraživači će na Stanfordu pohađati kurseve iz mobilnog računarstva i usluga, a moći će da koriste objekte i stanovnike u studentskom naselju (campus) Stanforda za ispitivanje tehnologija koje se u Centru razvijaju. Jedna od tehnologija kojoj će Nokijini istraživači posvetiti odgovarajuću pažnju svakako je Wibree – radi se o prvoj radio-tehnologiji koja omogućava kratkotalasnu komunikaciju između mobilnih uređaja ili personalnih računara i malih uređaja sa Bluetooth priključkom, poput ručnih satova, bežičnih tastatura, igračaka i sportskih senzora. U centru će se razvijati i druge tehnologije budućnosti, kao npr. tehnologija koja će omogućiti da se u datoteku sa snimljenom digitalnom fotografijom smeste i podaci o mestu na kome je fotografija snimljena (lokacija, datum, vreme itd.).

Predstavnici Nokije izjavili su da je Univerzitet Stanford odabran zbog toga što se nalazi u Silikonskoj dolini, okružen brojnim tehološkim kompanijama, istraživačkim centrima i univerzitetima. Nokia je prošle godine u Kembridžu, u Masačusetsu, u saradnji sa Masačusetskim institutom za tehnologiju (MIT) otvorila istraživački centar sličan centru u Palo Altu.

Otvaranje dva istraživačka centra u SAD odražava nameru finske kompanije da poboljša svoju pozicije na tamošnjem tržištu. Kao najveći svetski proizvođač mobilnih telefona Nokia već godinama unazad dominira svetskim tržištem - svuda osim u SAD. Štaviše, američke kompanije Sprint Nextel i Verizon Wireless uspele su da je gotovo potpuno istisnu sa američkog tržišta CDMA uređaja (uređaja sposobnih da rade u mrežama mobilne telefonije zasnovanim na podeli koda višestrukim pristupom - Code Division Multiple Access, CDMA). Namere Nokije pokazuje i vest da se Tero Ojanpera, glavni tehnološki rukovodilac kompanije, preselio u Njujork. Ojanpera je izjavio da je odabrao SAD zbog toga što se u toj zemlji nalaze najveće svetske kompanije u oblasti softvera, usluga i multimedije.

Nekoliko reči i o Univerzitetu Stanford, jednom od najstarijih i najpoznatijih univerziteta u SAD. Osnovali su ga 1891. godine Džejn i Lilan Stanford, kao uspomenu na svog rano preminulog sina, tako što su glavninu svog imetka poklonili Univerzitetu. Lilan Stanford je, inače, svoje bogatsvo zaradio snabdevajući kopače zlata za vreme "zlatne groznice" u Kaliforniji i kao vlasnik železničke kompanije Central Pacific Railroad, jedne od četiri kompanije koje su zajednički izgradile transkontinentalnu železničku liniju koja je povezala istočnu i zapadnu obalu SAD.

Na Univerzitetu Stanford studira oko 15.000 studenata i radi oko 1800 nastavnog i drugog osoblja, kojima na raspolaganju stoji biblioteka Univerziteta u kojoj se nalazi oko osam miliona knjiga. Zbog velike površine na kojoj se Univerzitet prostire bicikl je omiljeno i najčešće prevozno sredstvo – u studentskom naselju ima ih oko 12.000.
Na Univerzitetu Stanford predavalo je 27 dobitnika Nobelove nagrade (trenutno predaje njih 18), među kojima su na primer, Milton Fridman (ekonomija), Pol Berg (hemija), Barton Rihter (fizika) i Stiven Ču (fizika).

Što se računarstva tiče, Univerzitet Stanford ima dugu tradiciju. Prvi brzi elektronski kalkulator je instaliran na Univerzitetu 1953. godine, a prvi "pravi" računar, IBM-ov 650, 1956. godine. Laboratorija za veštačku inteligenciju osnovana je 1962. godine, odeljenje za računarske nauke 1965. godine, a 1991. godine članovi Stanfordskog centra sa linearnim akceleratorom (Stanford Linear Accelerator Center, SLAC) pokrenuli su prvu Web lokaciju u SAD. Istraživači tog centra poznati su i po tome što su u februaru 2003. godine, u saradnji sa laboratorijom CERN iz Ženeve, kalifornijskim tehnološkim institutom i američkom Nacionalnom laboratorijom Los Alamos, postavili rekord u brzini prenosa podataka preko Interneta, koji je tada iznosio 2,38 Gb/sec.

Neprocenjiva je uloga koju su u formiranju Silikonske doline i u osnivanju nekih od najpoznatijih svetskih tehnoloških kompanija dali diplomirani studenti Univerziteta Stanford. Osim Dejvida Pakarda i Vilijama Hjuleta, suosnivača kompanije Hewlett-Packard koji su se na univerzitetu upoznali 1930. godine, Stanfordovi diplomci su bili među osnivačima kompanija kao što su BEA Systems, Cisco Systems, eBay, Google, Logitech, nVidia, Rambus, Silicon Graphics, Electronic Arts, Sun Microsystems, Taiwan Semiconductor i Yahoo.

Pored obrazovanja, na Univerzitetu Stanford se velika pažnja posvećuje i sportu. Univerzitet ima ekipe u 34 različita sporta koje se takmiče u brojnim sportskim objektima razasutim po celom studentskom naselju (tim u američkom fudbalu igra na Stanford Stadiumu, koji prima 85.500 gledalaca i najveći je univerzitetski stadion u SAD), a posebno je poznata njegova ekipa u atletici. Sportisti sa Stanforda su poznati i u međunarodnim razmerama – od 1992. godine (OI u Barseloni) do 2004. godine (OI u Atini) sportisti sa Univerziteta Stanford osvojili su 47 olimpijskih medalja. (G.B.)

U saradnji sa mikro.co.yu